Hooggevoelig kind?
40 tips om je kind te ondersteunen!

Page content

”Schelden doet niet zeer” (over het leed dat pesten heet)

”Schelden doet niet zeer” (over het leed dat pesten heet)

Mijn kind gaat naar de basisschool. Een heerlijke en spannende periode ligt voor mijn kleine ontdekkingsreiziger in het verschiet.

Nieuwe dingen leren, nieuwe speelmaatjes om avonturen mee te beleven èn het vooruitzicht dat hij straks heeeeel veel kan. Zoals schrijven. “De letters moeten uit mijn hoofd nog naar mijn handen en dan kan ik schrijven”, zegt mijn zoon opgetogen. 

jongen verstopt zichMet deze nieuwe fase heb ik het misschien nog wel iets moeilijker dan mijn zoon. Want - net als bij zovelen - was mijn eigen jeugd helaas niet vrij van pesterijen. De eerste basisschooljaren ging ik daarom vaak met een knoop in mijn maag naar school. Als gevoelig, introvert meisje was ik denk ik een logische keus.

Met de opmerking: “Geef ze maar een klap. Dan doen ze het niet weer” kon ik niet veel. Ik was namelijk veel te aardig. Iemand slaan? Ik wist niet eens hoe het moest, agressief zijn. Of wat te denken van “Schelden doet niet zeer!” Niet? Bij mij anders wel hoor. Tot diep in mijn kinderziel.

Het gevolg? De interacties tussen mijn - meer dan gemiddeld gevoelige - zoon en klasgenoten volg ik met argusogen. Hoe ligt mijn zoon in de groep, met wie speelt hij en wat voor verhalen krijg ik bij thuiskomst te horen. Toen mijn zoon laatst inderdaad vertelde dat hij “nooit meer naar school wil omdat hij het niet meer leuk vindt”. Als hij daarna ook nog met naam en toenaam een daarvoor schuldige jongen aanwijst, sta ik op scherp.

Help ik mijn kind bij pesten?

pestenHet malen begint. Wat kan ik doen om mijn zoon te helpen? Moet ik er wat mee? Hoe kan ik hem wapenen en hoe doe je dat? De neiging om meteen de bal bij de juf te leggen onderdruk ik eerst maar. Want die zit er ook niet op te wachten dat een ouder bij elk kinderconflict bij haar bureau staat.

Ik ben me er van bewust dat mijn eigen jeugd me vatbaarder maakt voor overbezorgd gedrag. Tenminste; dat vertelt mijn hoofd. Mijn hoofd vertelt me ook dat de juf echt niet gek is. Dat ze heus wel in staat is om echt belangrijke conflicten te signaleren. Dat een conflict ook gewoon goed is voor de sociaal-emotionele ontwikkeling. Als mijn hart de baas was geweest… dan had ik de pestkop al lang “face down” boven een toiletpot met inhoud gehangen.

Vooralsnog besluit ik maar om vertrouwen te hebben in mijn kind. In zijn vrolijke, extraverte karakter en zijn zelfvertrouwen. Ondertussen blijf ik hem vertellen dat hij er mag zijn en dat hij goed is zoals hij is. Mijn grootste wens voor hem? Het zelfvertrouwen om dicht bij zichzelf te blijven. Laat pestkoppen zich daar maar op stuk bijten! Lekker puh!

GRATIS E-BOOK
Een hooggevoelig kind? 40 tips om je kind te ondersteunen!
Wij hebben ook een hekel aan spam
Henriet Haan
Henriët, samenwonend en trotse mama van een zoon (2012), is een schrijfster en webredacteur. Als begeleider en gepassioneerd supporter van haar kind leert zij dagelijks veel over omgaan met sensitiviteit. Ook wat het is om met regelmaat een spiegel voorgehouden te krijgen.

Comment Section

6 reacties op “”Schelden doet niet zeer” (over het leed dat pesten heet)


Door Tamara op 1 december 2016

Goh wat herkenbaar. Alleen ben ik wel
Naar de juf gegaan. Ook verteld dat ik een havik ben wat dit betreft vanwege gepest zijn vroeger. Zij vond het heel fijn om te weten. Ze was al aan de gang ermee gegaan, want ze had dit ook al gesignaleerd, maar hield mij op de hoogte van wat er afspeelde. Na een maand of 4 is het gepest gestopt en tot nu toe ook niet meer voorgekomen. Het heeft mij veel rust gebracht dat ik toch naar de juf ben gegaan. Sterkte, pesten doet heel erg pijn en kan je voor het leven tekenen.


Door Linda Peelen op 1 december 2016

Wat ontzettend fijn dat je dit met ons deelt Tamara! Dankjewel.
Warme groet,
Linda


Door Melanie op 1 december 2016

Zo denk ik er precies over! Mijn zoon is inmiddels 15 jaar en steeds zelfverzekerder. Op het moment dat ik hem (onbewust) het vertrouwen gaf dat het helemaal goed komt met hem, viel er een kast van zijn schouders... waarschijnlijk mijn bezorgdheid. Liefs, Melanie


Door Linda Peelen op 1 december 2016

Mooi he Melanie hoe dat werkt. Dank voor je reactie.
Liefs,
Linda


Door Margot Maas op 3 december 2016

Wel naar de keerlkracht stappen!! Het pesten gebeurt ook (juist) tijdens de pauzes en na schooltijd. Als niemand kijkt. Toen mijn zoon het vertelde, was de juf verbijsterd en heel kwaad. Op de pesters maar ook op zichzelf. Ze heeft er gelukkig heel alert op gereageerd.


Door Diana op 14 december 2016

Wat herkenbaar geschreven. Bij mij vroeger ook gebeurd op de middelbare tot mijn vader naar de ouders van de meelopers ging. (Mijn vriendinnen van de basisschool). Sinds vorig jaar groep 6 gebeurd het bij ons zoontje in de vorm van kleineren, omsingelen, achterna lopen, fluisteren over hem en dan uitlachen.......... de juf van vorig jaar zei letterlijk......pesten pesten, ja wat is pesten. Ze deden niks concreets. 3 jongens zijn uit die klas gezet en even leek het beter in groep 7 maar niets is minder waar, hier naast mij zit een jongetje dat inmiddels heel angstig is geworden en totaal geen zelfvertrouwen meer heeft. Burn out noemen ze het.

Plaats een reactie


*