Hooggevoelig kind?
40 tips om je kind te ondersteunen!

Page content

Een misgelopen zwangerschap is verborgen rouw.

Een misgelopen zwangerschap is verborgen rouw.

Ergens in 2016 las ik een oproep van het tijdschrift Vriendin over rouwverwerking. Ik zat nog midden in mijn verwerkings- en rouwproces omtrent het verlies van onze vier prille ongeboren kindjes welke ik na onze zoon (2011) had mogen verwelkomen in mijn baarmoeder. In vier jaar tijd hadden we vier zieltjes mogen verwelkomen die helaas maar heel kort bij ons waren.

Ik wilde mijn verdriet graag delen, omdat ik merkte dat er best een taboe op ligt om te praten over pril verlies. Een zwangerschap is een samensmelting van liefde tussen jou en je partner. Bij het verlies van een zwangerschap, hoe pril ook, stopt die samensmelting van liefde en valt je droom uiteen. Dat is echt een groot verdriet waar mensen vaak met moeite over praten.

Begin februari 2018 kreeg ik een reactie van tijdschrift Vriendin of ik over mijn ervaringen rondom de miskramen wilde vertellen. Ik was mijn reactie op die oproep destijds al helemaal vergeten en zat midden in mijn acceptatieproces dat mijn vriend en ik dolgelukkig zijn met één zoon en het daarbij zou blijven. Half februari zou ik 41 jaar worden en dan zouden we onze kinderwens echt, echt loslaten, want het beheerste anders mijn leven. Toen ik 40 jaar werd hadden we alle babyspulletjes weg gegeven en afscheid genomen van onze kinderwens. Maar stiekem gaven we het saampjes nog wel een kans tot mijn 41ste, want ja, wie weet…

Toen ik de vraag van Vriendin kreeg moest ik er echt even over na denken, wil ik alles weer oprakelen, ik ben juist zo goed bezig met loslaten en accepteren. Na even wikken en wegen besloot ik het toch te doen, juist om er meer bekendheid aan te geven, de taboe te doorbreken en hopelijk meer mensen met mijn verhaal te kunnen steunen. En delen is vaak helen!

De afspraak werd gemaakt en de journaliste zou 22 februari komen. 15 februari werd ik 41 jaar, ik was vanbinnen best een beetje somber, want onze droom was toch niet uitgekomen en dat terwijl ik altijd voelde dat ik nog een tweede kindje zou krijgen. Wat had mijn gevoel, mijn intuïtie en mijn lichaam me toch voor de gek gehouden dacht ik nog. Ik had nog één zwangerschapstest liggen en besloot de test, na een heerlijk en feestelijk ontbijt op bed van man- en zoonlief, toch die ochtend op mijn verjaardag te doen. Manlief was zoonlief naar school brengen, ik dacht hup Lin, kom op dan weet je dat het klaar is, ik zou die dag ongesteld moeten worden dan hoefde ik niet de hele dag af te wachten tot het zou komen, geen hoop meer te hebben, ik zou daarna lekker gaan douchen en kon alles van me af zetten en genieten van de verjaardagsvisite.

Tot mijn grote verbazing zag ik ZWANGER in het venstertje verschijnen…ik was zo blij…ik viel op mijn beide knieën op de grond en deed een dankgebedje naar boven! Wat een wonder…ik pakte twee ballonnen; een blauwe en een roze, die man- en zoonlief die ochtend in het hele huis hadden opgehangen en neergelegd, want ja ik was jarig! En ben zielsgelukkig op de bank gaan zitten wachten tot manlief thuis zou komen…geweldig wat een verjaardagscadeau.

Een week later kwam de journaliste…wat een moeilijke week, want wilde ik wel praten over al dat verdriet terwijl ik nu zo’n mooi en gelukkig wondertje in me droeg. Ik heb het toch gedaan, ik wilde het juist aangaan…hoe lastig het ook was, want tot overmaat van ramp had ik die eerste weken ook best wat bloedverlies…

Terwijl ik dit schrijf ben ik 34 weken zwanger…en denk ik moet ik dit wel delen…wat als het toch nog…en nee hoor…ik krijg flink wat trapjes in mijn buik en liefdevolle voetjes strelen mijn buik van binnen, het is goed, het mag de wereld in. Samen delen is samen helen, echt, daar geloof ik echt in!

Hier kan je het artikel lezen

Ik zou het heel leuk vinden als je hieronder een reactie achterlaat.

Veel liefs,

Linda

PS: het is Vriendin nummer 15, 11 t/m 17 april 2018, het ligt dus niet meer in de winkel

Linda Peelen
Linda is trotse moeder van een zoon, pedagoog en heeft sinds 2004 haar Praktijk Sterrekind. Ze geeft kindertherapie aan (hooggevoelige) kinderen en biedt ondersteuning op sociaal-emotioneel gebied. Linda is auteur van de online cursus 'Hooggevoelig kind? Start bij de basis!' voor hooggevoelige kinderen, ouders en professionals die met kinderen werken.

Comment Section

28 reacties op “Een misgelopen zwangerschap is verborgen rouw.


Door Jeanne op 12 september 2018

Prachtig Linda, kippenvel.. Zo herkenbaar, de liefde voor jullie mooie zoon en het verdriet van de andere zwangerschappen.
Maar dit geluk is jullie zo gegund xxx



Door Saskia op 12 september 2018

Wat heb je dat prachtig verwoord! Zieltjes die jullie mochten verwelkomen, ik denk

Wat heb je dat prachtig verwoord! Zieltjes die jullie mochten verwelkomen, ik ben er stil van…. en ineens krijg ik het gevoel dat je praktijknaam geen ‘toeval’ is. Geniet van je zwangerschap!
Een hele dikke knuffel!


Door Linda Peelen op 12 september 2018

Sterre(kind) is inderdaad het meisje wat tussen de vier ongeboren zieltjes zat. Het meisje wat ik altijd gevoeld heb en nog steeds altijd bij ons is, net als de drie andere ongeboren zieltjes. Dikke knuffel terug X


Door Ingrid op 12 september 2018

Wat een prachtig verhaal. Mooi verwoord! Ik heb 2 prachtige zoontjes van 12 en 4. Bij mij was het net anders. Ik werd heel moeilijk zwanger.na mijn eerste kind heeft het 7 jaar geduurd voordat ik weer zwanger werd. Twee specialisten zeiden dat het niet meer kon. Op mijn 41 ste had ik het eindelijk geaccepteerd. En plots was ik zwanger! Ook ik heb nu mijne tweede wondertje! Veel succes en geniet van elk moment ❤️


Door Linda Peelen op 12 september 2018

Wauw Ingrid, wat een mooi en bijzonder verhaal. Wat prachtig dat nu ook jouw tweede wondertje bij je mag leven. Geniet met elkaar!
Liefs, Linda


Door Martine op 12 september 2018

Veel gehad aan je teksten. Nu is t julie tijd. Veel geluk samen!!!!!


Door Linda Peelen op 12 september 2018

Oh wat fijn te horen Martine! Dank je wel en alle goeds.
Veel liefs!


Door Petricia op 12 september 2018

Wauw! Kippenvel en tranen in de ogen maar zo herkenbaar de wens van een 2e en het niet mogen lukken. Het verlies van een kindje hoe klein ze ook zijn is een hele zware en moeilijke. Ze blijven altijd bij je. Maar hoe prachtig dit wonder. Geniet van de laatste loodjes.



Door Mieke op 12 september 2018

Wauw wat een wonder is er bij jullie gebeurd! Zo mooi. Het eerste deel van je verhaal is wel heel erg herkenbaar voor mij. Ik heb helaas 11 vroege miskramen gehad. Ik wil dit nu niet meer en probeer dit af te sluiten. Gelukkig hebben wij een mooie dochter waar wij veel van mogen genieten en leren!


Door Linda Peelen op 12 september 2018

Oh Mieke, wat een verdrietige periode zal dat voor jullie zijn. Ik wens jullie heel veel lichtpuntjes en geluk met jullie mooie dochter!
Lieve groet, Linda


Door Debbie op 12 september 2018

Heel mooi geschreven Linda!! En ook (helaas) heel herkenbaar na de geboorte van onze dochter! Ook wij hebben toen 4 zieltjes veel te vroeg weer verloren… wat een verdriet er in je omgaat kan je denk ik alleen begrijpen als je het zelf mee hebt gemaakt! Een dag voor de 8e verjaardag van dochterlief diende ook hier nog een wondertje aan! Ze is inmiddels 7 maanden oud😍! Maar het verdriet om de kindjes die nooit geboren zijn ; dat blijft💕!!
Succes met je laatste loodjes!! Liefs Debbie


Door Linda Peelen op 12 september 2018

O Debbie, wat een wonder mocht er ook bij jullie gebeuren. Wat mooi dat je het met ons deelt. Veel geluk en liefs terug!


Door Harriët Teeuw op 12 september 2018

Lieve Linda, Wat bijzonder! Eerst het verdriet en nu mogen genieten van een nieuwe zwangerschap. Het is jullie zo gegund!



Door Lian op 12 september 2018

Hoi Linda, mooi! Heel goed dat je het omschrijft en bespreekbaar maakt. Het biedt denk ik troost en herkenning aan velen. En ja deze 4 ongeboren kindjes hebben jullie gekozen om idd nog iets uit te werken hier.
Voel jullie vereerd dat zij juist! jullie daarvoor hebben uit gekozen, jullie boden de beste kansen daarvoor.
Geniet nu van jullie wondertje in wording, ben niet ongerust Linda en geniet met volle teugen van de laatste tijd van je zwangerschap, vertrouw op jezelf en je “weten” . Dit bijzondere kindje gaat er komen en wel bij jullie omdat jullie wederom de beste “kaarten” hebben om het te begeleiden in alles!
Liefs Lian💞


Door Linda Peelen op 12 september 2018

Ah Lian, kippenvel van jouw lieve woorden. Zo heb ik het door de jaren heen ook mogen ervaren, ondanks de pijn en het verdriet. Het heelt, gek genoeg, ook stukjes in de rest van ons leven. Dank je wel.
Liefs, Linda


Door Sonja op 12 september 2018

Hi Linda, 11 jaar geleden beëindigde de artsen mijn eerste zwangerschap vlak na de eerste echo, omdat er slechts ‘een lege vruchtzak’ te zien was. Ik had heel veel emoties, maar dacht “er was toch geen kindje, wat zeur je nou; mensen zitten toch niet op mijn gejank te wachten” en ging verder met positieve emoties, want binnen een jaar werd mijn prachtige zoon geboren. Had ik die negatieve emoties toen toch maar meer gedeeld; want het deed en doet me nog steeds veel. De droom die uiteen spatte. Daarna kon ik wel veel beter vriendinnen steunen in soortgelijke situaties. Er moet ècht meer over worden gesproken; goed dat jij daaraan hebt meegewerkt! Geniet en knuffel, Sonja


Door Linda Peelen op 12 september 2018

Wat heftig Sonja. Fijn dat je het hier deelt. En heel herkenbaar wat je dacht.
Dank voor je mooie woorden.
Knuffel terug!


Door Irma op 12 september 2018

Nog een hele fijne zwangerschap en geniet van de tijd met 2 kinderen☺



Door Ria Keppensa op 12 september 2018

Heel veel geluk met dit kleine wondertje! Succes met de bevalling!



Door Irene op 12 september 2018

Hi lieve Linda, wat fantastisch dat je nu dit nieuwe wonder mag voldragen❤️! Ik ben moeder van vier kindjes, die ik allemaal vroeg in de zwangerschap heb verloren. Ik heb mijn verdriet nooit echt gedeeld, dacht dat niemand oo mijn rouw en verdriet zat te wachten dus heb me sterk voorgedaan: hup gewoon door met de volgende ivf-poging. Hoe moeilijk was het om te stoppen met proberen, omdat ik wist dat ik zo wel zwanger kon worden. Maar na 5 jaar was ik op. Ik weet niet of het de tijdgeest was 12 jaar geleden, of dat het aan mijn eigen schild en masker heeft gelegen, maar begrip voor het rouwproces was er maar mondjesmaat. Zo fijn dat je er aandacht voor vraagt, voor al die vrouwen die ongewenst kinderloos blijven. Ik wens je een prachtig zwangerschapsverlof en een hele wondelijke en mooie kraamtijd xx


Door Linda Peelen op 13 september 2018

Lieve Irene,
Dank je wel voor het delen van je verhaal. Wat ontzettend verdrietig te lezen dat je helaas jullie vier kindjes niet op aarde kon verwelkomen.
Ik hoop inderdaad dat er steeds meer bekendheid over komt, want het is echt verborgen verdriet, verborgen rouw. Terwijl het er juist ‘gewoon’ mag zijn. Het samen omarmen van het leven én het niet leven kan juist zo mooi zijn. Daar is nog heel veel winst te behalen. Alle kleine beetjes helpen, blijf je eigen verhaal delen, want ook daarmee help je anderen, maar heel je zelf ook weer een stukje.
Heel dikke knuffel, Linda


Door Femke Versfeld op 14 september 2018

Wat een heftig verhaal, maar ook een mooi en bijzonder verhaal…
Ik wens jullie een hele mooie tijd toe met z’n vieren!


Plaats een reactie


*